Kitap kulübü okumalarında olduğu için mecburen alıp okudum. Ayşe Kulin sevmiyorum, Osmanlı elitini de öyle (galiba elite alerjim var (biraz düşününce Kulin de elit)). Mecburiyetten başladım. İki boyutlu bir roman olduğundan 2 günde bitti. Dili akıcı, kurgu rahatsız edici (Atatürk'ün "piçkurusu" diye bir küfür ettiğini zannetmiyorum bir kadın için). Mecburen bitirdim.
Benim için ilk evliliğine libidonun ikinci evliliğine sosyal itibar ve rahatlığın neden olduğu, lükslerinden taviz vermeyen (her zaman ıstakoz pişirmeler), bir cahil köy kızına bile okumayı öğretemeyi başaramayan ancak seramik konusunda öğrenci yetiştiren (o konuda hakkı yenemez) bir Osmanlı elitinin uzunca sayılabilecek bir yaşam öyküsü. Yolculukta okunur. Bendeniz bir daha okunmaya değer görmediğimden (aslında ilk çıktığı en popüler zamanlarında bile okumaya değer bulmamıştım) birilerine hediye edeceğim.
Canım sıkılmasın deyip okuyabilirsiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder